چهل نکته مهم تربیتی از منظر اسلام (قسمت اول)

1- توجه به دختران: تحفه را اول به دختر بدهید.

2- بازی با کودکان: با طفل خود کودکانه بازی کنید.چهل نکته مهم تربیتی از منظر اسلام (قسمت اول)

بازی بزرگسالان با کودکان در برنامه‌های تربیتی امروز، بسیار مهم تلقی شده است.

پیشوایان بزرگ اسلام به این اصل بزرگ تربیتی توجه کامل داشته و درباره‌ی آن به مسلمین سفارش نموده‌اند. از پیامبر اکرم (ص) در این زمینه نقل شده است که می‌فرماید:

مَن کانَ عِندَهُ صَبِیُّ فَلیَتَصابَ لَه؛

آن کس که نزد او کودکی است باید در پرورش وی، کودکانه رفتار نماید.

و از حضرت علی (ع) منقول است که می‌فرمایند: «کسی که کودکی دارد باید در راه تربیت او خود را تا سر حد طفولیت و کودکی تنزل دهد.

3- گریه اطفال: اطفال خود را به خاطر گریه‌هایشان نزنید، زیرا گریه تا مدتی شهادت به وحدانیت خدا، شهادت به نبی اکرم (ص) و دعای برای والدین است.

4- بوسیدن فرزندان: فرزندان خود را ببوسید. پس همانا برای هر بوسیدن درجه‌ای است در بهشت.

حضرت علی (ع) می‌فرماید: «بوسیدن فرزندان رحمت است».

5- سلام به فرزندان: با سلام کردن به فرزندتان به او شخصیت دهید.

اگر کودک به بزرگ‌ترها سلام کرد، لازم است به گرمی جواب او را بگویند و با این عمل شخصیت او را مورد اعتنا و احترام قرار دهند. اما از صفات پسندیده‌ی پیامبر بزرگ اسلام (ص) این بود که به تمام مردم از کوچک و بزرگ سلام می‌کردند.

6- عدم تمسخر کودکان: کودک را در کارهای کودکانه خود تمسخر نکنید و کارهایش را احمقانه نخوانید.

7- امر و نهی فرزندان: زیاد امر و نهی به فرزند نکنید تا جرأت پیدا نکند (جرأت فرزند بر والدینش در کودکی، باعث نافرمانی در بزرگی خواهد شد).

8- احترام به کودکان: اگر کودک مورد احترام باشد، در خانه کم‌تر از اوامر پدر و مادر سرپیچی می‌کند. احترام به کودک و حسن معاشرت پدر و مادر با وی یکی از اساسی‌ترین عوامل ایجاد شخصیت در کودک است.

پیامبر اکرم (ع) می‌فرمایند:

اَکرِمُوا اَولادَکُم وَ اَحسِنُوا آدابَهُم:

به فرزندان خود احترام کنید و با آداب و روش پسندیده با آن‌ها معاشرت نمایید.

همانگونه که پیامبر (ع) به احترام کودک خود سجده‌ی نماز را طولانی می‌نماید تا از دوش آن حضرت پایین بیاید و گاهی به احترام کودک دیگران که صدای شیون او را شنیده، نماز جماعت را با سرعت خاتمه می‌دهد و بدین‌وسیله عملاً به مردم درس و روش حفظ شخصیت اطفال را می‌آموزد.

کودک باید از نظر عاطفی رشد کند و به خود معتقد شود یعنی احساس کند که چیز با ارزشی برای ارائه به خود و سایرین دارد. والدین و مربی نیز باید به کودک بفهمانند که آن‌ها نیز چنین اعتقادی دارند لذا گاهی سؤال کند «تو چه فکر می‌کنی؟» و …

حضرت علی (ع) با سؤال کردن مسائل علمی از فرزندان خود در حضور مردم و گاهی محول کردن جواب سؤالات مردم بر ایشان، به آنان شخصیت می‌دادند.

وقتی پدر و مادر با پرورش صحیح و احترام به شخصیت کودک، خواهش‌های طبیعی او را ارضا ننمایند، کودک از بیراهه می‌آید و به وسیله گناه و بی‌نظمی در قلوب دیگران وارد می‌شود تا برای خویشتن ارزش و شخصیت ایجاد کند.

شخصیت، استقلال، اراده، اعتماد به نفس و همچنین زبونی، فرومایگی عدم اعتماد به نفس از صفاتی است که اساس آن در دامن پدر و آغوش مادر پی‌ریزی می‌شود. کودکی که با وی معامله یک انسان نشده و او را به عنوان یک عضو محترم خانواده به حساب نیاورده‌اند، نمی‌توان در بزرگی از او توقع استقلال و شخصیت داشت.

9- وفای به عهده: به وعده خود وفا کنید. در اسلام وفای به عهد از علائم ایمان است و در کلام خداوند سبحان می‌خوانیم:

«و اَوفُوا بِالعَهدِ اِنَّ العَهدَ کانَ مسئولاً»

به عهد و پیمان وفادار باشید و بدانید که این امر در پیشگاه خداوند مورد مؤاخذه و پرسش است.

«وَالَّذینَ هُم لِاَماناتِهِم وَ عَهدِهِم راعُون»

مؤمنین کسانی هستند که به امانت و عهد و پیمان خود وفادارند.

وفای به عهد یکی از ارکان سعادت بشر و از بزرگ‌ترین سجایای اخلاقی انسان است و اساس آن باید از دوران کودکی پی‌ریزی شود.

از پیامبر اکرم (ص) روایت شده است که فرمودند:

«کودکان را دوست بدارید و با آنان با عطوفت و مهربان باشید، وقتی به آن‌ها وعده‌ای می‌دهید حتماً وفا کنید، زیرا کودکان شما را رازق خود می‌پندارند.»

10- تربیت جنسی کودکان: برای تربیت جنسی کودکان، پدر و مادر نخست باید به فرزندان خود بیاموزند که سرزده وارد اتاق آن‌ها نشده و اجازه بگیرند. همانگونه که خداوند کریم در سوره‌ی نور آیه‌ی 58 نیز اشاره فرموده است.

دیگر آن که معاشرت‌های خود را تحت کنترل قرار دهند و هر حرکتی که غرایز جنسی را در آن‌ها بیدار می‌کند ترک کنند. شایان ذکر است که حس کنجکاوی در سنین خردسالی فوق‌العاده زیاد است. به علاوه دیدگان کودکان در عکسبرداری بسیار حساس است و پیوسته دوست دارند مشاهدات خود را به طریقی عملی سازند و با بی‌باکی آنچه را دیده‌اند خود تجربه کنند. آنان در این مرحله به فایده کرده‌های خود یا سرانجام آن هیچ نمی‌اندیشند.

بر پایه این گفتارها چند نکته باید مورد توجه قرار گیرد:

الف) مادران دقت داشته باشند که به هنگام نظافت بچه‌ها، حتی نوزادان، کودکی دیگر بخصوص غیر همجنس نظاره‌گر نباشد.

ب) از زمان خردسالی بچه‌ها، به هیچ‌وجه با اندام تناسلی و حتی سینه و ران‌های آنان نباید بازی کرد.

ج) نباید فرزندان را در محیط‌های خلوت، تنها یا با دیگری خصوصاً خواهر و برادر آزاد گذاشت.

د) دختر 6 ساله را مرد نامحرم بر دامن ننشاند و نبوسد.

هـ) نباید اندام دختر بچه‌ها خصوصاً ران‌ها و سینه در برابر دیگران عریان باشد.

و) از همه مهم‌تر آن که قرآن، نماز را عامل دوری از فحشاء و اعمال زشت بیان می‌کند: «اِن الصّلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر» پس در کودکان عشق و علاقه به نماز را ایجاد کنیم.

ز) در سنین بالاتر لازم است به هر دختری قبل از رسیدن اولین عادت ماهانه توسط مادرش و هر پسری قبل از این که حالت نعوظ یا احتلام به وی دست دهد به وسیله پدر یا فرد رازدار دیگری، اطلاعات داده شود.

مراقب باشید والدین موظفند فرزند خود را طوری پرورش دهند که از طرفی شرم و حیاء عاقلانه داشته باشند و از طرف دیگر دچار بیماری ضعف نفس و حیاء احمقانه و در نتیجه کم‌رویی و گرفتار شدن در مشکلات ناشی از خجالتی نشوند.

چهل نکته مهم تربیتی از منظر اسلام (قسمت اول)

منبع : کتاب ریحانه بهشتی

تلخیص   : www.niniasal.com

کد مطلب : f-0006

 

Add a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *