درد هنگام آمیزش جنسی و نقش همسر در کاهش آن

رابطه جنسی دردناک بیشتر از هر چیزی بخاطر تنگ شدن واژن خانمهاست. تنگ شدن غیر ارادی واژن خانمها هنگام رابطه جنسی و نزدیکی را “واژینیسموس” گویند . این موضوع سبب درد زیاد هنگام رابطه جنسی و گاهی مانع دخول آلت تناسلی مرد می شود . اغلب زنان، واژینیسموس را به صورت انقباض و درد ناگهانی ، در هنگام نزدیکی، توصیف می کنند . این مشکل ناشی از انقباض خود به خود و غیرارادی عضلات کف لگن است و اراده فرد در آن نقشی ندارد . این واکنش ممکن است در معاینه زنانه نیز ظاهر و مانع ورود اسپکولوم – وسیله معاینه داخلی – به داخل واژن شود.

علل اولیه درد هنگام آمیزش جنسی
یکی از مهمترین علت های اولیه درد هنگام آمیزش جنسی خشک بودن واژن است. معمولاً، وقتی زنی از نظر جنسی تحریک می شود، مایعاتی از واژن ترشح می شوند که آن را خیس نگه می دارد. اما اگر زن تحریک جنسی نشود، نزدیکی برای او می تواند بسیار دردناک شود و به پوشش واژن صدمه بزند. و در بعضی موارد، ممکن است پوشش واژن پاره شده و موجب خونریزی بعد از رابطه جنسی شود.
برای جلوگیری از خشک بودن واژن طی رابطه جنسی دو راه پیشنهاد می شود. اول اینکه تا زمانیکه از نظر جنسی تحریک نشده اید، اقدام به برقراری رابطه جنسی نکنید. راه دوم استفاده از روان سازها و روغن هاست.
ازآنجا که ترشحات واژن معمولاً نشانه تحریک جنسی زن است، معمولاً توصیه می شود که رابطه تا زمانیکه زن تحریک شود و روان سازی طبیعی ایجاد شود متوقف شود. بهتر است زوج ها از انجام رابطه جنسی که برای زن بدون تحریک است خودداری کنند. اما اگر ترشحات طبیعی نشانه قابل اعتمادی از تحریک جنسی نبود، استفاده از روان سازهای مصنوعی توصیه می شود.
اگر مطمئن نیستید که علت درد هنگام آمیزش جنسی خشک بودن واژنتان است، یکبار از یک روان ساز مصنوعی استفاده کنید. اگر در آن شرایط دردی احساس نکردید، متوجه خواهید شد که علت درد هنگام آمیزش جنسی این بوده است.
یکی دیگر از علل متداول ناراحتی واژن حین رابطه جنسی عفونت باکتریایی است. این مشکل معمولاً در زنان اتفاق می افتد و آنتی بیوتیک مشکل را طی یک هفته برطرف می کند. یک مشکل مربوط به این، عفونت ادرار است. بااینکه مشکل در مثانه یا مجرای خروجی مثانه است نه واژن، معمولاً حین رابطه جنسی ناراحتی ایجاد می کند.
عفونت های باکتریایی با مراجعه به پزشک به راحتی تشخیص داده شده و درمان می شود تا متوقف شدن رابطه جنسی بین شما و همسرتان تا حد ممکن کم باشد. اما حتماً به محض اینکه درد هنگام آمیزش جنسی احساس کردید به پزشک مراجعه کنید. درغیراینصورت ممکن است منجر به علل ثانویه درد واژن شود که بعداً توضیح داده می شوند.
مشکلات و بیماری های دیگری نیز می تواند موجب درد هنگام آمیزش جنسی شود. اندومتریوز واژن یکی از آنهاست. وقتی دکتر برای تشخص عفونت های باکتریایی شما را معاینه می کند، حتماً درمورد اندومتریوز از او سوال کنید زیرا معمولاً حین معاینه نادیده گرفته می شود. همچنین پزشک می تواند تومرهای واژن یا بیماری های مقاربتی را که ممکن است موجب ایجاد درد حین رابطه جنسی شود بررسی کند. درمان این مشکلات بیشتر از عفونت های باکتریایی طول می کشد اما مشکل هر چه که باشد، تازمانیکه برطرف نشده است نباید رابطه جنسی برقرار کنید.
اگر بعد از رابطه جنسی خون مشاهده کردید، دکتر می تواند منبع خونریزی را مشخص کرده و آنرا درمان نماید. گاهی اوقات، زخم یا جراحت در پوشش داخلی واژن که از چیزی جز رابطه جنسی ایجاد شده است می تواند علت مشکل باشد.
خیلی مهم است که معاینات منظم لگن را انجام دهید. درغیراینصورت، مشکلات ممکن است آنقدر پیشرفت کنند که موحب صدمات دائمی گردند. اگر از مراجعه به پزشک مرد واهمه دارید، پزشک متخصص زنان زن پیدا کنید. اما هر چه که شد اجازه ندهید ترس هایتان جلوی داشتن رابطه جنسی بدون درد را بگیرد.
اگر پزشک موفق شد منبع ناراحتی و درد واژن را تشخیص دهد، تازمانیکه مشکل درمان نشده رابطه جنسی برقرار نکنید. برخی از مشکات طی یک تا دو هفته برطرف می شوند اما درمان مشکلاتی مثل اندومتریوز ممکن است ماه ها طول بکشد.
اگر طی درمان بیماری های واژن قادر به انجام رابطه جنسی نیستید، به این معنی نیست که شوهرتان را مجبور می کنید با فرد دیگری نزدیکی داشته باشد! توصیه ما این است که پزشکتان مشکل شما را برای همسرتان توضیح دهد. مشکل عمده ای که ممکن است با آن روبه رو شوید ناتوانی همسرتان برای مشاهده میل جنسی شما است: درد واژنی که علت آن مشکلی جسمی است. اگر وقتی برای همسرتان توضیح می دهید که بخاطر درد است که شور جنسی ندارید، حرفتان را باور نکرد، نادانی او رابطه جنسی و ازدواجتان را وارد خطر می کند. اما وقتی مشکل را درک کرد و دانست که علت آن خیانت شما و نداشتن احساس نسبت به او نیست، با قرار دادن جایگزین هایی دیگر برای رابطه، با شادی منتظر بهبودی شما خواهد ماند.
در برخی موارد، بی فکری شوهر ممکن است کار دست خانم ها بدهد. اگر همسرتان مجبورتان کرد که علیرغم درد، رابطه جنسی را ادامه دهید و تهدیدتان کرد، برای آینده روابط جنسیتان، خاطرات بی احساسی او به مانعی بسیار بزرگتر از مشکل جسمیتان تبدیل خواهد شد. اجازه ندهید این موانع را برای آینده زندگی زناشوییتان ایجاد کند. پافشاری کنید که تا زماینکه درد هنگام آمیزش جنسی دارید، نمی توانید از رابطه جنسی با او لذت ببرید. این فقط به نفع شما نیست، به نفع او نیز هست. اگر سعی کنید ادامه دهید، در آینده برای برقراری نزدیکی مشکلات بزرگتری خواهید داشت.درد هنگام آمیزش جنسی
علل ثانویه درد هنگام آمیزش جنسی
اگر مشکلات اولیه برطرف شد اما هنوز درد هنگام آمیزش جنسی داشتید، چه باید بکنید؟ اگر پزشک هیچ علت جسمی برای درد هنگام آمیزش جنسی شما پیدا نکرد چه؟ این می تواند برای بیشتر خانم ها واقعاً ناامیدکننده باشد که بفهمند مشکلشان فکری است. اگر مشکل علت جسمی نداشته باشد، احتمالاً علت آن روحی است، درست است؟
لزوماً نه. درواقع، اکثر موارد درد و ناراحتی مداوم واژن بخاطر علل اولیه نیست بلکه بخاطر واکنشی است که واژنیسموس یا انقباض ماهیچه های اطراف واژن نامیده می شود. این مشکل روحی یا احساسی نیست، بسیار هم فیزیکی است. واژنیسموس یک واکنش دردناک است که همراه با یک علت اولیه ایجاد می شود. به عبارت دیگر، اگر به یکی از علل اولیه، دچار درد واژن شدید، ممکن است متعاقب آن واژنیسموس ایجاد شود. مدتی طولانی پس از اتمام و بهبودی علت اولیه، ممکن است واژنیسموس همچنان ادامه داشته باشد.
این واکنش به تحریک دریچه واژن پاسخ می دهد. اگر دچار این مشکل باشید، اگر بخواهید چیزی را وارد واژنتان کنید، کاملاً متوجه آن می شوید. دریچه واژن به طور غیرارادی منقبض شده و درد فوراً احساس می شود. در موارد حادتر، انقباض آنقدر زیاد می شود که هیچ چیز نمی تواند وارد واژن شود.
صرفنظر ازاینکه چقدر از نظر جنسی تحریک شده اید، یا تا چه اندازه واژنتان مرطوب شده است، به محض اینکه آلت همسرتان بخواهد وارد واژن شما شود، دردی شدید احساس خواهید کرد. وارد کردن آلت او به واژن شما بسیار سخت خواهد بود زیرا دریچه واژن بسته می شود. در برخی موارد، وارد شدن آلت غیرممکن خواهد بود.
غلبه بر این مشکل یک راه عملی دارد. اگر این راه را دنبال کنید، موفقیت شما را تضمین می کنیم. توصیه ما این است که تمریناتی که پیشنهاد می دهیم را به تنهایی در وان حمام یا وقتی در خانه تنها هستید انجام دهید. همسرتان نباید در این جلسات تمرینی حضور داشته باشد، مگر در جلسات پایانی.
اول تعیین کنید که این واکنش چقدر قوی است و چه چیزی آن را تحریک می کند. برای تعیین قدرت آن انگشتتان را وارد دریچه واژن کرده تا ببینید چه اتفاقی می افتد. اگر نسبت به انگشتتان هیچ واکنشی ایجاد نشد، چیزی کلفت تر وارد آن کنید تا بتوانید آن واکنش را تحریک کنید. وقتی می خواهید آن شیء را وارد واژن کنید، به طور غیرارادی واژن شما دچار انقباض خواهد شد.
قبل از اینکه واکنش تحریک شود، باید ببینید که آن شیء چه کلفتی باید داشته باشد و دریچه واژنتان نیز تا چه اندازه تنگ می شود. هرچه نیاز به شیء باریک تری باشد و دریچه واژن تنگ تر شود، از بین بردن این واکنش سخت تر خواهد شد. اگر نتوانستید بدون درد شدید انگشتتان را وارد واژنتان کنید، احتمالاً دچار یک مورد حاد واژنیسموس هستید. اما صرفنظر از شدت آن، این مشکل قابل بهبودی است.
راه از بین بردن این واکنش این است که روزی چند دقیقه وقت صرف کنید، ترجیحاً چند مرتبه در روز، تا چیزی را بدون تحریک دریچه واژنتان وارد آن کنید. اگر قادر به انجام این کار شدید، این واکنش از بین خواهد رفت. اما به خاطر داشته باشید، حتی یک تحریک گاه به گاه می تواند آن را قدرت دهد.
هر جلسه را با روغنی کردن کامل انگشتتان شروع کنید. سپس خیلی آرام دریچه واژن را هم با انگشتتتان روغنی کرده و بعد انگشت را به آرامی حدود دو سانت وارد واژن کنید. حتی در بدترین انواع واژنیسموس هم می توان انگشت را آنقدر آرام وارد واژن کرد که واکنش تحریک نشود. در یک حرکت دورانی آرام، خیلی نرم دهانه واژن را با انگشتتان با دایره هایی بزرگتر بمالید. یادتان باشد نرم نرم پیش بروید تا واکنش تحریک نشود و دچار درد نشوید. بعد از اینکه حدود یک دقیقه بدون درد و ناراحتی دهانه واژن را مالش دادید، خیلی آرام انگشتتان را تا جایی که می شود وارد واژن کنید. بعد انگشت را بیرون آورده و دوباره حرکت را تکرار کنید. اینکار را پنج مرتبه انجام دهید و آن جلسه تمام می شود.
متوجه خواهید شد که بعد اولین مرتبه وارد شدن انگشتتان به واژن، دهانه کمتر حساس خواهد شد و می توانید بدون تحریک واکنش، انگشتتان را سریعتر وارد واژن کنید. انگشتتان را آنقدر آرام حرکت دهید که هیچ ناراحتی برایتان ایجاد نشود. اما بعد از مدتی، متوجه می شوید که می توانید آن را آزادانه حرکت دهید.
ممکن از آخر جلسه اول تصور کنید که مشکلتان برطرف شده است اما ابتدای جلسه دوم می فهمید که مشکل هنوز وجود دارد. جلسه دوم را هم خیلی نرم و آرام شروع کنید و همان کارهایی که در جلسه اول انجام دادید را تکرار کنید. وقتی احساس آمادگی کردید، شیئی کلفت تر از انگشتتان بردارید. و قطر شیء را تا جایی ادامه دهید تا تقریباً برابر با قطر آلت همسرتان باشد. دقت کنید که قبل از وارد کردن هر شیء به واژن آن را خوب روغنی کنید و وارد کردن را به آرامی انجام دهید که واکنش تحریک نشود.
تعداد جلساتی که برای از بین بردن کامل این مشکل لازم است، به شدت مشکلتان بستگی دارد. اما زمانیکه این مشکل برطرف شد، باید قادر باشید که شیئی با سایز آلت همسرتان را، البته روغنی شده، با سرعت و بدون احساس درد وارد واژنتان کنید.
بعضی از خانم ها دوست ندارند به خودشان دست بزنند و ترجیح می دهند که این تمرینات را همسرشان برایشان انجام دهد. بااینکه ممکن است موثر باشد اما مشکلی که دارد این است که هیچکس مثل خودتان دقیقاً نمی داند که به چه میزان فشاری نیاز هست و تعداد دفعاتی که واکنش تحریک می شود بیشتر از زمانی خواهد بود که خودتان تمرینات را انجام می دهید. این یعنی زمان بیشتری طول خواهد کشید که مشکلتان رفع شود.
نوبت او زمانی می رسد که تصور کنید واکنشتان از بین رفته است. آشکار است که تا این نقطه، باید از انجام رابطه جنسی خودداری کنید چون ممکن است موجب برگشت واکنش شود. اما زمانیکه احساس کردید که بر مشکل غلبه کرده اید، وقت شروع رابطه جنسی است. متاسفانه، متوجه خواهید شد که در مرتبه اول وارد شدن آلت همسرتان به واژن شما، واکنش دوباره ایجاد می شود.
برای آماده شدن برای این اتفاق، اولین باری که می خواهید رابطه جنسی داشته باشید، باید خودتان آلت او را وارد واژنتان کنید. به اندازه کافی روغن روان ساز روی آلت او مالیده، روی او بخوابید تا بتوانید کنترل آلت او را در دست داشته باشید. او باید بی حرکت بخوابد تا وارد شدن آلت فقط دست شما باشد و بتوانید هر زمان که کوچکترین ناراحتی احساس کردید، آن را خارج کنید. نهایتاً قادر خواهید شد که بدون احساس درد آلت همسرتان را وارد واژنتان کنید و مشکل واژنیسموستان برطرف می شود.
اگر این مشکل دوباره برگشت، مطمئناً بسیار خفیف تر خواهد بود و می توانید طی یک تا دو روز با وارد کردن آلت همسرتان به دست خود و کنترل وارد و خارج شدن آن مشکل را برطرف کنید.

علل واژینیسموس یا تنگ شدن غیرارادی واژن هنگام نزدیکی

تجربیات زندگی برای افراد گوناگون، متفاوت بوده است و بدن برخی زنان با واژینیسموس به انجام فعالیت جنسی واکنش نشان می دهد. سکس و روابط جنسی شتابزده در شب اول ازدواج و تجربه دردناک ناشی از این مسئله، ناآگاهی از آناتومی و عملکرد دستگاه تناسلی زن و نیز ناآشنایی با روش های فعالیت جنسی، از عمده ترین علت هایی هستند که باعث بروز این اختلال می شوند. بعضی از علت های واژینیسموس در زیر آمده است:

♦  سابقه بیماری، جراحی و مداخلات پزشکی

♦  تفاوت های فرهنگی زن و شوهر درباره روابط جنسی

♦  ترس از آسیب و صدمه شدید در طی نزدیکی

♦  اطلاعات غلط و ناآگاهی درباره فعالیت جنسی یا احساس گناه در این مورد

♦  دریافت اطلاعات غلط از والدین و همسالان درباره روابط و فعالیت جنسی

♦  سابقه خشونت و سوء استفاده جنسی

♦  سابقه دخول ناموفق

♦  ترس از عفونت

♦  ترس از بارداری و …

درمان واژینیسموس 

متاسفانه در کشور ما، در بسیاری از موارد، درمان های اصولی برای این اختلال ارائه نمی شود. این امر بیشتر ناشی از ناآگاهی مردم از علت و روش درمان این اختلال است. برخی از مردم براساس عقاید عامیانه، عدم توانایی دخول و نزدیکی را به طلسم شدن زوج نسبت می دهند و برای درمان آن متوسل به روش های خرافی عجیب و غریب می شوند.

برخی دیگر عللی مانند وجود هفت پرده، و باز کردن پرده بکارت یا هایمنکتومی را به عنوان درمان این اختلال می شناسند در حالی که این مشکل هیچ ارتباطی به ضخامت پرده بکارت نداردو باز کردن پرده بکارت در طی عمل، هیچ تاثیری در درمان این اختلال نخواهد داشت. استفاده از ژل ها و کرم های لغزنده کننده نیز معمولا کمکی به درمان نمی کنند؛ گرچه توسط بسیاری از افراد توصیه می شوند.

کلید اساسی در درمان، ایجاد تغییرات شناختی در فرد و آمادگی برای انجام مقاربت است و خبر خوب برای مبتلایان به واژینیسموس این است که این اختلال، درمان پذیرترین اختلال جنسی است و با روش های جدید درمانی، بیش از ۹۹ درصد بیماران بهبود می یابند. اغلب بیماران از تغییری که در طی درمان و پس از آن در زندگی شان پدید می آید، شگفت زده می شوند.

نقش همسران در درمان واژینیسموس

حضور زوج همراه با یکدیگر برای درمان این اختلال در مرکز مشاوره و مطب ضروری و نقش مردان بسیار اساسی است. مردان در بسیاری از موارد می توانند به کمک همسر خود بشتابند. آنها باید بدانند این اختلال براساس منابع علمی و فقهی، به هیچ وجه دلیلی برای عدم تمکین زن نیست، بلکه این انقباضات به صورت غیرارادی و نه به اراده شخصی رخ می دهد و زن پس از یک دوره درمان با حمیات همسر می تواند به راحتی از فعالیت جنسی با همسرش لذت ببرد.

بنابراین مردان به هیچ وجه نباید همسرشان را به طلاق دادن تهدید کنند. این تهدیدها باعث تشدید انقباض عضلات و گاهی اختلال میل یا حتی بروز بیزاری جنسی در زن می شود که درمان آن بسیار مشکل تر و پیچیده تر از درمان واژینیسموس است.

اگر مرد از رابطه جنسی خود را کنار بکشد یا به دلیل ترس از آزار همسرش تمایلی به انجام فعالیت جنسی نشان ندهد، نه تنها همسرش برای ادامه درمان انگیزه کافی نخواهد داشت، بلکه خودش نیز به مرور زمان دچار انواعی از اختلالات نعوظ می شود. بنابراین مرد باید با تاکید بر ادامه درمان، زن را در هر مرحله تشویق کند زیرا ادامه زندگی بدون فعالیت جنسی در طولانی مدت منجر به بروز اختلافات زناشویی خواهد شد.

برخی خانمها فکر می کنند آلت تناسلی شوهرشان خیلی بزرگ است و برای همین هنگام رابطه جنسی دردشان می آید در حالی که بعد از معاینه مشخص می شود که اندازه آلت همسرشان طبیعی است ، استرس و اضطراب خانمها باعث تنگ شدن واژن می شود.

درد هنگام آمیزش جنسی و نقش همسر در کاهش آن

گرداوری: سایت نی نی عسل

کد مطلب : c-0112

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

نام پیوند *
ایمیل *
وبلاگ